Un rayo de sol

Tattoo Thursday: Free bird

Debby — Thu, 17 May 2012 10:32:44 +0000

You could have flown away
A singing bird in an open cage
Who will only fly, only fly for freedom
U2 – Walk On

Dat nummer inspireert me en dan vooral de bovenstaande tekst. Alleen vliegen voor de vrijheid, alleen gaan voor wat je echt wilt. Niet opgeven, er is altijd hoop, altijd dat zonnestraaltje, altijd dat raam wat open staat als alle deuren in je gezicht dichtslaan.
Rond mijn 16e ontstond het idee voor een tattoo. Toen al wilde ik iets van een vogel, geïnspireerd door het nummer Walk On van U2.

Mijn naam is Anne, ik ben 22 jaar oud en ik woon in de provincie Utrecht. Momenteel werk ik als verkoopster bij de Etos, maar ik hoop in september weer te gaan studeren (HBO Engels).
Ik ben altijd al vrij alternatief geweest qua uiterlijke schoonheden. Op mijn 8e wilde ik blauw haar en 3 gaatjes in elk oor. In de brugklas vlocht ik felgekleurde lintjes door mijn haar, compleet met zigzag scheiding en 2 grote staarten. Ik vond het prachtig.
De 3 gaatjes zijn er gekomen, uiteindelijk heb ik nu 4 gaatjes in mijn linkeroor en 3 + helix piercing in mijn rechteroor. En mijn haar is niet blauw (en ook nooit geweest), maar rood.

Inmiddels was het 2011 en ik wist het zeker: Die tatt gaat er komen! Mijn moeder voorzichtig ingelicht (toestemming vragen hoeft gelukkig niet meer op je 21e) en mijn vriend overtuigd.
Op internet had ik veel informatie opgezocht over welke artists en shops goed zijn en welke stijl mij aansprak. Mijn lievelingsinspiratie foto werd deze:

De shopkeuze viel op Classic Ink & Mods in Amsterdam. Hun werk is gewoon kei strak en de sfeer in de shop is super fijn. Ik heb 28 december mijn afspraak gemaakt en 2 januari van dit jaar kon ik al terecht.
Erg nerveus was ik niet, vooral erg blij. Eindelijk! Ik voelde me incompleet zonder mijn vogel vanaf het moment dat ik de knoop had doorgehakt en wist dat hij er zou komen. Hoewel ik ‘m eerst altijd in mijn nek wilde, heb ik uiteindelijk gekozen voor een minder opvallende plek: Mijn bovenrug. Tussen mijn schouderbladen, ik kan er nét bij zelf (was wel zo handig met het insmeren).
Het zetten zelf viel erg mee. Igor heeft ‘m gezet en hij was erg relaxed en aardig. Na ongeveer 15 minuutjes stond-ie erop.

Ik heb er verder amper last van gehad, netjes schoon gehouden volgens de voorschriften en ingesmeerd. Alleen de eerste dagen was het bij bepaalde bewegingen branderig. Daarna volgden een paar dagen jeuk.
18 maart ben ik nog terug geweest en is hij bijgewerkt. Dat is soms nodig want zoals Igor zei: ‘Je huid is geen papier en pakt dus niet altijd overal hetzelfde.’

Ik ben onwijs gelukkig met mijn tattoo. En er komt zeker ooit nog een tweede bij, al heb ik nog niet precies in mijn hoofd hoe en wat. Het heeft ook geen haast.

Bewijs: this is Spain

Debby — Mon, 14 May 2012 10:31:14 +0000

Aanschouw.
Het bewijs.

Van deze post.

Photo a day May – week 1

Debby — Sat, 12 May 2012 16:52:32 +0000

Tattoo Thursday: best friend, dragon and stars

Debby — Thu, 10 May 2012 08:39:11 +0000

Hoi, ik ben Nadia, 28 jaar. Ik heb drie tattoos en zou er graag nog meer hebben maar ik heb geen idee wat en waar en ik wil niet (weer) de fout maken te impulsief te handelen. Al mijn tattoos heb ik eigenlijk te impulsief genomen, en ik zou ze alledrie niet nog een keer nemen. Aan de andere kant horen ze wel bij me, kleven er toch bepaalde herinneringen aan en ik zou ze missen als ze er niet meer zouden zijn, en daarom heb ik er ook nog nooit over nagedacht om ze te laten coveren ofzo.

De eerste heb ik laten zetten toen ik 18 was, samen met mijn beste vriendin. We hadden al een tijdje het idee om een tattoo te nemen en gingen de stad in, naar een willekeurige shop. We kozen iets uit de boeken die daar lagen: zij een vlinder, ik een tribal. Na een paar uur moesten we terug komen en uiteindelijk was ik een tribal op m’n onderrug rijker. Tja, niet erg origineel… Maar ik zie hem zelf natuurlijk niet zo vaak, en op zich vind ik hem ook niet echt lelijk. ‘t Is alleen een beetje jammer dat er een bepaald beeld aan kleeft…

De tweede was een cadeautje van een ex, gekregen voor m’n 21e verjaardag. Ook ditmaal ben ik naar een willekeurige shop gegaan, heb in boeken gebladerd, deze uitgekozen en ik kon gelijk terecht. Ik had al wel in m’n hoofd dat ik een draak wilde, vond ik stoer. Deze tattoo vind ik van mijn tattoos het minst mooi, het plaatje op zich is wel oké maar ik vind hem te ‘compact’ en hij is eigenlijk ook scheef gezet. Maar ja, ook hier geldt dat ik hem zelf (gelukkig!) niet zo vaak zie, dan zou ik hem wel heel snel zat worden denk ik.

De derde heb ik ook als cadeautje van iemand gekregen, voor mijn 24e verjaardag dit keer. Ik had een foto gezien van een meisje met deze tattoo en vond hem erg mooi. Heb de foto opgeslagen, er regelmatig naar gekeken en vond hem na een tijdje nog steeds mooi dus heb hem laten zetten. Helaas geldt ook bij deze dat hij niet zo mooi gezet is, ik heb hem later nog laten bijwerken bij een andere shop maar hij ziet er nog steeds wat slordig uit. Plus dat iedereen tegenwoordig met sterren loopt… Echt lelijk vind ik hem niet, ik zou er nu alleen niet meer voor kiezen denk ik.!Heb er vaak aan gedacht om hem uit te breiden maar ik zou niet weten hoe, dus voorlopig laat ik hem maar zo.

Recept: Tiramisu

Debby — Wed, 09 May 2012 15:30:26 +0000

Op een regenachtige avond in Granada hadden wij om half 10 ongelooflijk veel zin in een toetje. Halsoverkop sprintten we de natte straten over om de ingrediënten in te slaan. Bij deze mag ik het, met toestemming van Richard met jullie delen! Enjoy.

Ingrediënten

- 1 kop koffie
- lange vingers
- 3 eieren
- +/- 50 gram suiker
- 1 bakje mascarpone
- cacaopoeder (ini mini beetje)

Pak een bakje dat in de koelkast past. Besprenkel de bodem met de koffie
(jep, die kan ook gewoon warm zijn). Leg daar bovenop de lange vingers.

Vol? Nog meer koffie eroverheen! De lange vingers zuigen het wel weer op. Wij hadden
nog een half kopje koffie over…

Zorg dat je nog een schaaltje hebt om het eiwit in op te vangen. Het eigeel mag weg!
Dit doe je met alle drie de eieren.

Gelukt? Dan mag je de suiker erbij doen. Niet gelukt? Helaas, opnieuw!

Kloppen maar!

Voilà, de mascarpone! Deze was speciaal voor tiramisu.

De mascarpone doen we ook nog bij het eiwit-suiker mengsel, en kloppen maar weer!

Dit mengsel gieten we in zijn geheel over de lange vingers heen.

Strijk het daarna gelijk verdeeld uit.

Het puntje op de i: de cacao er overheen strooien.

Zet het bakje zo’n 1,5 uur in de koelkast om het te laten verstevigen en zum smullen maar!!!

craft it forward » a snail mail project

Debby — Mon, 07 May 2012 15:40:36 +0000

Een tijdje geleden postte Marlou over het Craft it Forward project, een soort snail mail spel tussen bloggers. Je schrijft er iets over op je blog, stuurt iets handgemaakt op naar de eerste 5 personen die een reactie achterlaten. Het kan van alles zijn (foto’s, tekeningen, iets wat je hebt genaaid, geschilderd, wat je ook maar leuk vindt!) & het moet de deur uit voor het einde van 2012.

Op de foto zie je het pakketje dat ik van Marlou kreeg! Ik ben er heel blij mee, het was echt een ‘feestje’ in mijn brievenbus. Ik kreeg van haar postcards die van haar eigen foto’s zijn gemaakt, een slingertje, origami en een briefje . Nu moet ik zeggen dat ik zelf niet zo héél creatief ben als het op knutselen aankomt, maar ik ga mijn best doen!

Wil je ook meedoen? Laat dan een reactie achter!

Voetjes en schoentjes op vakantie

Debby — Sat, 05 May 2012 18:57:01 +0000

Granada & Almería: Instagram

Debby — Fri, 04 May 2012 12:03:53 +0000

Mijn vakantie in Instagram plaatjes, om jullie alvast een klein idee te geven van hoe het was. Ik heb intens genoten. Helaas begint in Nederland meteen de stress van mijn scriptie in moeten leveren over een maand, terwijl ik nog niet op de helft ben, en de andere vakken nog af te zien sluiten. Bah!

Het uitzicht vanaf ‘mijn’ slaapkamer, woestijn!

La Alhambra & La Sierra Nevada

Tiramisu maken!

Wakker worden met Tudi.

Nogmaals uitzicht over de woestijn

Lopen van Aguadulce naar Roquetas de Mar

Mini Hollywood

Playa Los Escullos met Tudi

Weer naar huis

Photo challenge

Debby — Tue, 01 May 2012 18:56:56 +0000

Nog een klein deeltje van de April challenge. Ik hoop dat jullie allemaal een heerlijke Koninginnedag gehad hebben! Ik zit nog steeds in Spanje en ben volop aan het genieten van iedere minuut die ik hier doorbreng, en hoop jullie volgende week blij te maken met alle mooie kiekjes en opgedane ervaringen!

Opgroeien met twee moeders

Debby — Sat, 28 Apr 2012 09:28:05 +0000

Via via kwam ik in contact met een meisje van mijn leeftijd met twee moeders. Voor haar is het de normaalste zaak van de wereld: sommige mensen hebben broers, anderen hebben zussen, anderen zijn enig kind… sommige mensen hebben een vader en een moeder, anderen twee moeders… Zo voelt het voor haar ook echt: wat maakt het geslacht van je ouders nou eigenlijk uit? Natuurlijk is iemand met vijf zussen anders dan een enig kind, maar het één is niet minder dan het ander. Het feit dat anderen haar als uitzondering zien heeft haar wel gevormd tot wie ze is, maar het feit dat haar ouders toevallig allebei vrouw zijn eigenlijk niet.

Vanaf wanneer merkte je dat het ‘anders’ was om twee moeders te hebben?
Ik heb het nooit anders gevonden. Kinderen in mijn omgeving hadden een vader en een moeder, soms gescheiden, soms alleen een vader of alleen een moeder, ik had twee moeders. Als kind denk je niet na over wat bijzonder of zeldzaam is en wat niet, bovendien was mijn gezin heel erg normaal: twee ouders, een broertje, een zusje, een hond en een kat…

Heb je zelf ooit moeite gehad met het feit dat je twee moeders hebt? Als in, dat je ooit hebt gewenst een vader en een moeder te hebben o.i.d.
Niet echt eigenlijk. Ik vond het als puber wel vervelend om een uitzondering te zijn, zoals iedere puber dat vindt. Maar ik heb nooit echt gewenst een vader en een moeder te hebben.

Heb je ooit iets naars meegemaakt i.v.m. het feit dat je twee moeders hebt, bijvoorbeeld dat je erom gepest/geplaagd bent?
Nee, mensen maakten er wel eens een opmerking over om me uit de tent te lokken, omdat dit natuurlijk iets is waar je makkelijk op te pakken bent (eigenlijk net zoals wanneer je een bril of beugel hebt of op een andere manier een uitzondering bent).

Hoe is het om niet te weten wie je ‘vader’ is?

Het houdt me eigenlijk niet bezig. Ik heb twee ouders en het feit dat er ergens een man rondloopt die een goede daad heeft verricht ergens halverwege de jaren 80 is voor mij zoiets ongrijpbaars dat ik er ook eigenlijk niet mee bezig wil zijn. Ik weet dat hij 100% anoniem blijft (dat kon toen nog), dus het heeft toch geen zin voor mij om er bij stil te staan. Ik vind het wel vreemd dat ik een deel van mijn genen niet ken en dat ik bijvoorbeeld niet weet of er autisme in mijn familie voorkomt. Maar ik ben niet per se nieuwsgierig naar de persoon zelf.

Hoe vierde je vroeger moederdag? De ene moeder met vaderdag of allebei op moederdag?

Ik gaf mijn ouders gewoon allebei een cadeautje op moederdag.

Vaak lees je dat kinderen van homoseksuele ouders waarschijnlijk zelf ook homoseksueel georiënteerd zijn, al zijn er onderzoeken die bewijzen dat het niet zo is. Denk jij zelf dat je anders over seksuele geaardheid denkt dan anders opgevoede kinderen?

Ja, ik denk daar wel anders over. Als kleuter dacht ik al: als ik later groot ben, kan ik trouwen met een man of met een vrouw (zoals andere kinderen denken: als ik later groot ben kan ik een zoon of een dochter krijgen). Ik stond er dus vanaf jongs af aan al volledig neutraal in. Ik ben 100% hetero, maar heb er wel altijd bewuster over nagedacht dan anderen. Daarom denk ik ook dat kinderen van homoseksuele ouders vaker zelf ook lesbisch / homo zijn (al is dat dus volgens mij niet helemaal bewezen). Ze zijn zich in elk geval van jongs af aan al bewuster van hun gevoelens, en mocht je als kind van twee moeders zelf homoseksuele gevoelens hebben, dan kun je daar in elk geval open over zijn, wat niet in elk ‘hetero-gezin’ het geval is.

Ken je zelf veel mensen die op zijn gegroeid in een ander soort gezin dan een vader-moedergezin?

Jawel, er zijn bijvoorbeeld vanuit COC’s ook clubs voor lesbische vrouwen met kinderen.

Probeerde je altijd fatsoenlijker dan andere kinderen te zijn, zodat leraren en buren niet gaan zeuren over de afwezigheid van een vader in het huishouden? Of op vroege leeftijd een vriendje te hebben, zodat anderen niet dachten dat jij ook lesbisch zou zijn?

Nee, eigenlijk niet. Ik ben altijd open geweest over mijn gezin en heb zelf nooit het gevoel gehad dat ik me beter moest voordoen, puur omdat ik geen vader had. Het feit dat ik heel erg gewenst was (als kind van twee moeders ben je nooit een ongelukje en het is voor twee vrouwen fysiek gezien natuurlijk niet heel simpel om een kind te krijgen) heeft er wel voor gezorgd dat ik tegenover mijn ouders altijd het gevoel heb gehad het extra goed te moeten doen: ze wilden me heel graag en hebben daar veel voor moeten overwinnen. Dat heeft me wel gevormd tot wie ik ben.